تبليغاتX
رویاهای من
حرفای من-درددل هام-شعر و...
               
شبیه باد همیشه غریب و بی وطن است
                                 چقدر خسته و تنها، چقدر مثل من است
کتاب قصه پر از شرح بی وفایی اوست
                              اگرچه او همه ی عمر فکر ما شدن است
چه فرق می کند عذرا و لیلی و شیرین؟
                                    که او حکایت یک روح در هزار تَن است
قرار نیست معمای ساده ای باشد:
                                 کمی شبیه شما و کمی شبیه من است
کسی که کار جهان لنگ می زند بی او
                                  فرشته نیست، پری نیست، حور نیست؛ زن است
 مژگان عباسلو
+ نوشته شده در  یکشنبه سوم اردیبهشت 1391ساعت 13:44  توسط رویا خانوم  | 



بی فایده بود

  تمام تلاشهای ما بی فایده بود.

                 ما هم مثل همه شدیم.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم فروردین 1391ساعت 11:57  توسط رویا خانوم  | 






باران بهانه بود

آسمان را هوس بوسه زدن بر خاک است.


(یه اس ام اس که من توی همه روزای بارونی هی می خونم و هی می خونم......)

--------------------------------------------

چند وقت بود دلم برای برگشتن تنگ شده بود.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1391ساعت 8:37  توسط رویا خانوم  | 

دلم گر م خداوندی است

که با دستان من گندم

برای یاکریم خانه می ریزد.

چه بخشنده خدای عاشقی دارم.

که می خواند مرا

با آنکه می داند گنهکارم!!

دلم گرم است می دانم

بدون لطف او تنهای تنهایم.


تو ای زیباترین ای دوست

برایت من خدارا آرزو دارم

برایت عاشقی را آرزو دارم.

دلم گرم خداوندی است....

گاهی وقتا یه اس ام اس جوری وجودتو گرم می کنه که احساس آرامش می کنی.

گاهی وقتا پیام دوستی خدا از گوشی تلفن همراهت بهت ارسال می شه!!!


+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم شهریور 1390ساعت 9:14  توسط رویا خانوم  | 

چند روزه دارم فکر میکنم که چرا رویا دیگه رویا نیست.

چند روزه دارم به خودم نگاه میکنم و دنبال یه راه چاره می گردم.

چند روزه که دلم هوای اینجا و اون رویا  رو کرده.

چند روزه دلم برای خودم تنگ شده. راستشو بگم دلم برای بعضیا هم تنگ شده.



حالا چه فرقی میکنه شاید این چند روز بیشتر از چند روز طول کشیده باشه.



+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم مرداد 1390ساعت 8:46  توسط رویا خانوم  | 

*می گویند /مرا آفریدند

از استخوان دنده چپ مردی /به نام آدم

حوایم نامیدند

                 یعنی زندگی

                                        تا در کنار آدم

                                                            یعنی انسان /

                                                                            همراه و هم صدا باشم

  * می گویند

میوه سیب را من خوردم

                          شاید هم گندم را

                                     و مرا به نزول انسان از بهشت

                                                محکوم می نمایند بعد از خوردن گندم

                                                                                 و یا شاید سیب

                                                                                               چشمان شان باز گردید

مرا دیدند

مرا در برگ ها پیچیدند /مرا پیچیدند در برگ ها

تا شاید

راه نجاتی را از معصیتم       پیدا کنند

 * نسل انسان زاده منست

من

حوا

فریب خوردۀ شیطان

و می گویند

که درد و زجر انسان هم  /زاده منست  / زاده حوا

که آنان را از عرش عالی به دهر خاکی فرو افکند

 

* شاید گناه من باشد

شاید هم از فرشته ای از نسل آتش

                             که صداقت و سادگی مرا

                                          به بازی گرفت و فریبم داد

                                                         مثل همه که فریبم می دهند

اقرار می کنم

                  دلی پاک

                   معصومیتی از تبار فرشتگان

                           و باوری ساده تر و صاف تر از آب های شفاف جوشنده یک چشمه دارم

 

* با گذشت قرن ها

                       باز هم آمدم

                                         ابراهیم زادۀ من بود

                                                                 و اسماعیل پروردۀ من

گاهی در وجود زنی از تبار فرعونیان که موسی را در دامنش پرورید

گاهی مریم عمران، مادر بکر پیامبری که مسیح اش نامیدند

و گاه خدیجه،  در رکاب مردی که محمد اش خواندند

  * فاطمه من بودم

زلیخای عزیز مصر و دلباخته یوسف هم     /من بودم

زن لوط و زن ابولهب و زن نوح

                                   ملکه سبا

                                                من بودم و

                                                             فاطمه زهرا هم من

 

* گاه بهشت را زیر پایم نهادند و

           گاه ناقص العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند

                                                       گاه سنگبارانم نمودند و

                                 گاه به نامم سوگند یاد کرده و در کنار تندیس مقدسم

                                                                                                        اشک ریختند

گاه زندانیم کردند و

       گاه با آزادی حضورم جنگیدند و

                         گاه قربانی غرورم نمودند و

                                          گاه بازیچه خواهشهایم کردند

  * اما حقیقت بودنم را

           و نقش عمیق کنده کاری شده هستی ام را

                                           بر برگ برگ روزگار

                                                                  هرگز

                                                                                 منکر نخواهند شد

 

* من

مادر نسل انسان ام

من

حوایم، زلیخایم، فاطمه ام، خدیجه ام

مریمم

من

درست همانند رنگین کمان

         رنگ هایی دارم روشن و تیره

                            و حوا مثل توست ای آدم

                                              اختلاطی از خوب و بد

                                                              و خلقتی از خلاقی که مرا

                                                                                      درست همزمان با تو آفرید

 

بیاموز

که من

نه از پهلوی چپ ات

بلکه

استوار، رسا و همطراز

با تو

زاده شدم

بیاموز که من

مادر این دهرم و تو

مثل دیگران

زاده من

 

         برگرفته از اینترنت  ( نویسنده ذکر نشده بود)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم دی 1389ساعت 13:18  توسط رویا خانوم  | 

forbidden apple 

پندم داده بودی

     نه امرم کرده بودی که سپید بمانم.

             اما تا به خودم آمدم

                              دستهایم سیاه و تیره بود

                                        حال که نه مار به خاطرم بود

                                                             نه شیطان ونه سیب.

یادم می آید آنروز در مسجد شجره

        گفتند می بخشی و فراموش می کنی.

              گفتند پاک و سپید می شوم.

دستهایم را نگاه کردم:

           پاک پاک  سپید سپید

حال که هم مار به خاطرم بود

                        هم شیطان

                               هم سیب!!!!!!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 7:7  توسط رویا خانوم  | 

دارم غر می زنم

می گم دلم می خواست بیشتر بازی دلفین هارو تماشا می کردیم.

باید قایق رو متوقف می کردیم تا من سیر دریارو نگاه کنم.

قایقران می گه: اونوقت سیر می شدی و دیگه نمیومدی ولی اینجوری یه خورده که بگذره دوباره دلت می خواد برگردی.

یاد تو می افتم.

یادته می گفتی اگه خبلی عکس و فیلم از یه سفر داشته باشی دلت نمی خواد دوباره اونجا رو تجربه کنی.یه جور حس سیری و کافی بودن به مغزت مخابره می شه.

احساس می کنی برای تجدید خاطره مه قشنگ ماسوله باید عکسا و فیلماتو نگاه کنی اما در غیر این صورت زمان که بگذره احساس نیاز به تجدید خاطره پیدا می کنی. اونوقت دوباره بلند می شی می ری و توی اون هوا نفس می کشی...

آقای محترم

من احساس نیاز به تجدید خاطره جنابعالی دارم.

                                            حالا چکار کنم؟؟!!!

----------------------------------------------------

به خودم گفتم باید یه چیزی بنویسم

مثل :ممنون که اومدی ممنون که یادت بودوقتی میگم من یه چیزی رو میخوام یعنی می خوام.     

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 21:29  توسط رویا خانوم  | 

niyaz

دفعه پيش كه در كوچه پس كوچه هاي زندگي گم شده بودم با خودم عهد كرده بودم كه اگر بيابمت رهايت نخواهم كرد.

گفته بودم دستهايت را محكم مي گيرم و هر كجا كه بروي مي آيم هر كجا كه با شي خواهم بود.

هر كه را دوست بداري دوست خواهم داشت و هر كه را دشمن بداري دشمن.

اما نمي دانم نمي دانم كجاي قصه از دستان تو جا ماندم.

نمي دانم در كدام لحظه حيات جاي پا ها يت را گم كردم.

حالا هي مي گردم هي مي گردم اما پيدايت نمي كنم.

مي دانم كه مي داني چه سخت است نداشتن تو

نه حتي دور بودن از تو

مي شود يك لطفي در حقم بكني ؟؟ مي شود تو پيدايم كني؟

اصلا مي شود اينبار تو دستم را رها نكني؟

مي دانم خواسته زيادي است اما مي شود ......

من آنقدر شيطان و بازيگوشم  كه حواسم به هيچ چيز نيست مي شود تو حواست به من باشد؟

راستش فكر مي كنم سر به مهرترين  آدمها هم اگر تو نگاهشان نداري با نيروي گريز از مركز انسان بودن به دوردست ها پرتاب مي شوند.

مي شود.؟؟؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم شهریور 1388ساعت 10:57  توسط رویا خانوم  | 

   pray

 

دکتر شریعتی می گوید اگر از خدا بخواهی آنگونه که کودکی از پدرش می طلبد بی توجه به شدنها و نشدنها بی توجه به داشتنها و نداشتنها از شما دریغ نخواهد کرد.

پس من از تو می خواهم من از تو می طلبم به درگاه تومی آیم گردنم را کج می کنم و نگاهم را به تو می دوزم.

دست دراز می کنم به سوی تو و از تو می خواهم.

خسته و وامانده

دست شسته از همه چیز و همه کس

همه کس

همه کس

نه نمی توانی مرا رد کنی نمی توانی به من بگویی نمی شود. چون من به جز تو کسی ندارم.

به جز تو چه کسی می تواند به من پاسخ دهد اصلا من چه کس دیگری را می شناسم.

یا مجیب من لا مجیب له

یا حبیب من لا حبیب له

یا شفیع من لا شفیع له 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم شهریور 1388ساعت 7:26  توسط رویا خانوم  | 

فکر می کنم که باید برگردم.

برگشتن به گذشته ممکن نیست اما میشه بعضی چیزهارو برگردوند.

فکر می کنم که باید برگردم.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388ساعت 13:2  توسط رویا خانوم  | 

عشقت زخاطرم رفت با خاطرات ديروز

                                                    چيزي نمانده از تو, من پاك پاكم امروز

از ياد برده ام من, هرچيز بين ما بود

                                                     از ياد برده ام من ,هر چه زتوبه جا بود

حتي نمانده نامت بر بستر خيالم

                                                مي جويمش كه گهگاه چيزي نهفته دارم

چيزي به خاطرم هست لبخند مي زدي تو

                                                          انگار شاخه اي گل پيوند مي زدي تو

آري به خاطرم هست گفتي هميشه هستي

                                                         گفتي نترس عشقم گفتي و عهد بستي

گفتي نمي روي نه, حتي براي مردن

                                                        گفتي گسستني نيست اين رشته توومن

گفتي خداي ما را تصميم ديگري نيست

                                                          بايد به دستش آورد عشق آيتي الهيست

تصوير دارم از تو, تصوير چهره اي شاد

                                                         تصوير آنكه مي گفت من عاشقم چو فرهاد

تصوير آن كسي كه ميگفت مست مستم

                                                       تصوير آنكه مي گفت من تا هميشه هستم

تصوير مبهمي از لبخندهاي مرموز

                                                           آن مهرباني محض با حرفهاي پرسوز

تصوير چشمهايي از جنس جادوي نور

                                                            آن شعرهاي شيرين زيبا و گرم و پرشور

يك برگ ديگر اينجاست با خاطرات غمگين

                                                        يك سايه روشن تلخ با لحظه هاي سنگين

تصويري از من وتو يك روز, يك دوراهي

                                                         رفتن گسستن از عشق روزي پر از سياهي

تصوير نيمه خيسي از چشمهاي روشن

                                                        تصوير روشني نيست من بي توام تو بي من

من گريه مي كنم تو لب ميفشاري از غم

                                                         از پشت دود سيگار چشمان خيس و مبهم

تو مي روي تو بي من, ما مي شويم بي هم

                                                                    چيزي نمانده از تو, نامت چه بود عشقم؟؟؟

                                                                                                            ۴  بهمن ماه ۱۳۸۷

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم بهمن 1387ساعت 14:16  توسط رویا خانوم  | 

god

حالم خيلي خوبه وهمه چي روبراهه .زندگي بر وفق مراده آسمون خوشرنگ و ابيه وپاييز عزيزم مثل هميشه قشنگ و دوست داشتنيه ...

اما همه اينا بهونه ست قصه چيز ديگه ايه

وقتي فكرشو مي كنم مي بينم که قصه چیز دیگه ایه

چيدمان آدمها و وقايع اطرافم منو به يه سمت هدايت مي كنه

هر جور كه فكر مي كنم نمي تونم جور ديگه اي تعبيرش كنم

من و خدا آشتی کردیم.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آذر 1387ساعت 20:56  توسط رویا خانوم  | 

afsoos

دلم تنگ است

         دلم براي دستهاي تو تنگ شده

                               دلم براي آغوش تو تنگ شده

                                                    دلم براي بوسه هاي تو تنگ شده

دلم براي رويايي كه تو را داشت تنگ شده

                                                       دلم برايت تنگ شده ...

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 21:4  توسط رویا خانوم  | 

.
+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم فروردین 1387ساعت 1:56  توسط رویا خانوم